Archive for the ‘Hostels’ Category

Ho Chi Minh City (Saigon), Vietnam

Thursday, January 4th, 2007

Singapore heeft vakantie en dat merk je. Wij hebben met moeite een ticket naar Vietnam kunnen regelen en in eerste instantie waren wij van plan om van het noorden naar het zuiden te reizen. Helaas konden wij niet makkelijk een ticket Hanoi heen/Ho Chi Minh terug krijgen, dus het is uiteindelijk heenreis Ho Chi Minh City en terugreis via Hanoi geworden. Dit betekent dat wij dus van het zuiden naar het noorden reizen.

Van mijn goede Vietnamese vriendinnetjes Thuy en Trinh heb ik doorgekregen dat er meer te zien valt in het noorden van Vietnam en dat de cuisine in het zuiden van Vietnam erg goed was, maar dat we niet al te lang in het zuiden moesten hangen. Dus bij het plannen van ons reisschema hebben wij hun advies gevolgd.

Ons reisschema in Vietnam was als volgt: Ho Chi Minh City - Mekong Delta - Hoi An - Hanoi - Noord-Vietnam o.a. Sapa - Hanoi - Halong Bay - Hanoi

In Ho Chi Minh City (Saigon) zijn wij niet zo lang gebleven. Wij verbleven in de backpackersbuurt (rond straat Pham Ngu Lao) dat ons een beetje deed denken aan Bangkok. De sfeer in Ho Chi Minh City is wel relaxter dan Bangkok. Wij vonden dat er niet echt veel te zien was in Ho Chi Minh City. Wij hebben een walking tour gedaan, een wandelroute uitgestippeld door de Lonely Planet zodat je alle highlights van Ho Chi Minh City kon zien. Meest leuke vonden wij de markt (Ben Thanh market) en de gebouwen Notre Dame, Hotel de Ville en het postkantoor. Alle zijn overblijfselen van de Franse koloniale periode. Er waren veel boetiekjes die schilderijen verkochten, traditionele Vietnamese klederdracht (kan op maat gemaakt worden) en eettentjes. Op aanraden van Trinh zijn we naar restaurant Quan An Ngan geweest. Heel erg sfeervol ingericht en het eten was goed en de prijs was cheappie cheappie. Verder hebben we op de markt gegeten en daar heb je veel variatie aan voedsel! Ook zijn er heerlijke fruit shakes die je bijna overal kunt kopen. En dat is een heerlijke verfrissing voor het hete weer in Ho Chi Minh City.

Wij hebben in totaal twee overnachtingen gehad in Ho Chi Minh City en in twee verschillende hotels. Eerste hotel is Yellow House Hotel voor 12 USD, maar dat hotel beviel ons niet. Je had weliswaar eigen badkamer, maar die zat buiten je kamer, niet heel handig dus. Verder zat er een heel groot gat in de muur naast de airco??!!! Niet ver van dat hotel hebben we onze tweede hotel geregeld Happy Inn, die was nieuw en schoner en voor dezelfde prijs, dus why not?!

Vanuit Ho Chi Minh City hebben we een dagje Mekong Delta geregeld. We gingen met klein groepje met o.a. Amerikanen, Engelsen en Taiwanees/Hong Kong stel bootje varen op de Mekong. Tour zelf stelt niet zoveel voor, maar we vonden het wel leuk om Mekong in Vietnam te zien, zeker omdat we in China (Yunnan) het beginpunt van de Mekong hebben gezien. Wij zijn naar verschillende eilandjes geweest Turtle Island, Dragon Island, etc, waar ze kokossnoepjes maken en verkochten. Onze highlight van de tour was om op zo’n bootje met z’n vieren te varen. Een Amerikaans stel in de groep had ons ondertussen tips gegeven voor Hoi An, onze volgende bestemming.

Phnom Penh

Thursday, January 4th, 2007

Eigenlijk waren we niet van plan om naar Phnom Penh te gaan in de korte tijd dat we in Cambodia waren. Maar na het bezichtigen van Angkor hadden we nog ruim 4 dagen, en we voelden er niet zoveel voor om al die tijd in Siem Reap te blijven nixen. Daar is Siem Reap echt te klein voor. De mensen die we in de guesthouse hebben gesproken, raadden ons aan om naar Phnom Penh te gaan. Er schijnt genoeg te zien om je iig een of twee dagen te vermaken. Wij dus op naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodia, en bekend om zijn Killing Fields.

Heenreis

Wij zijn met de boot van Siem Reap naar Phnom Penh gegaan. Voor US$ 24 brengt de boot je supersnel in de hoofdstad van Cambodia. Wij hebben er ongeveer 5 of 6 uur over gedaan. Dit is net zo snel als met de bus. Onze boot was helemaal uitverkocht, en alle westerlingen gingen en masse op het dak zitten bakken. De bootreis zelf was cool, omdat je onderweg schitterende natuur ziet, en veel waterdorpjes.

Hotel

Ik weet niet meer precies in welk hotel we zaten. Het enige wat ik me kan herinneren, is dat we eerst een paar hebben gecheckt voordat we uiteindelijk voor een hadden gekozen. We waren beland in de backpackerswijk in Phnom Penh, wat ten oosten van het lokale meer (waarvan ik de naam ook niet meer weet) ligt. Heel relaxt wijkje met allerlei low-budget hostels en restaurantjes. Pas nadat we waren ingecheckt in het hotel, zagen we andere hostels. Een was heel gaaf, een hostel die vrijwel volledig op het water drijft. Ik ben nog even wezen kijken: Alleen kamers met ventilators, varierend van 4 tot 8 US$. Da’s dus bijna niks. Alleen geen airco he…..

De bezienswaardigheden

Phnom Penh kun je eigenlijk binnen een dag zien. Vrijwel alle hotels bieden een een-daagse tour aan die je langs alle attracties brengt. De voornaamste bezienswaardigheden zijn: Royal Palace, National Museum, Killing Fields & museum, Shooting range (geen idee wat dit is), Russian Market, Old Market, en misschien een of andere tempel…. Wij zijn alleen naar de markten geweest en de Killing Fields.Ik zal beginnen met de Killing Fields. We hadden een tuktuk gecharterd voor 10 US$. De rit daar naar toe duurt ca. 45 minuten en is zeeeeer hobbelig en vooral stoffig. De Killing Fields zijn jullie misschien al bekend van de film en talloze boeken die hierover zijn geschreven. Ik wist er eigenlijk weinig over voordat ik naar Cambodia ging, maar ben aardig bijgeschoold nu. Vreemd dat een van de grootste genocides in de geschiedenis nog redelijk onbelicht is gebleven. In de jaren 70 zijn er in Cambodia ca. 4 miljoen mensen afgemaakt door de Rode Khmer onder leiding van Pol Pot. Verspreid in Cambodia zijn er diverse Killing Fields. In de buurt van Phnom Penh vind je een van de grootste. Hier zijn in de massagraven iets van 9000 lichamen gevonden, alle bruut vermoord. Het is heel erg bizar als je zo over het terrein loopt met de gedachte dat hier duizenden mensen zijn vermoord. Het terrein is omgeven door veel groen en is niet zo heel groot. En vreemd genoeg zie je heel veel vlinders rondfladderen. Dit geeft helemaal een raar gevoel als je daar loopt. Ter ere van de slachtoffers hebben ze een monument gebouwd op het terrein. Een toren waarin alle schedels van de slachtoffers opeen zijn gestapeld. Heel bizarrrrrr……. Uit respect voor de slachtoffers hebben we maar geen foto’s gemaakt van de Killing Fields. Daarna op naar het museum in de stad. Het museum is een oud schoolgebouw wat in de tijd van de Rode Khmer dienst heeft gedaan als gevangenis. Hier zijn duizenden mensen gevangen gehouden, gemarteld en vermoord. In het gebouw zie je nog de cellen waar de gevangenen gezeten hebben en er zijn honderden foto’s geexposeerd van gevangenen. Daarnaast ook lugubere foto’s van martelingen. Je kunt je nauwelijks beseffen wat voor een impact dit moet hebben op de huidige bevolking. Iedereen heeft wel iemand verloren of kent op zijn minst iemand die is vermoord. Je loopt daar continu met kippenvel…..

Na het museum zijn we gedropt bij de Oude Markt. Een groot contrast met wat we net ervoor hadden gezien. De Oude Markt zit in een oud art deco-achtig gebouw. Volgens de LP een van de landmarks van Phnom Penh. Er is niet veel bijzonders te koop. Voornamelijk trrrrrroep. Aangezien alles al vrij vroeg dicht ging, zijn we maar wat gaan eten bij een kraampje op de markt.

De volgende dag zijn we naar de Russian Market gegaan. Dit is een gigantisch grote markt waar je van alles kunt kopen, en voor de toerist dé plek om een koopje te scoren! Wij hebben hier de rest van onze souvenirs maar gehaald. De rest van de dag zijn we maar wat gaan chillen en hebben de rest van de bezienswaardigheden maar aan ons voorbij laten gaan, omdat we daar echt geen zin in hadden in de hitte.

Terugreis

De volgende dag hebben we de bus teruggenomen naar Siem Reap. De Mekong Express schijnt de beste, snelste en meest comfortabele busmaatschappij te zijn. In ongeveer 5 uur ben je in Siem Reap. Deze rit kostte ons 10 US$ per persoon en in de bus krijg je een ontbijtpakketje (hele lekkere broodjes ;-)) en een flesje water. Onderweg stopt de bus een keer voor een lunch. De meeste westerse toeristen skippen dit en kopen buiten fruit en vergapen zich aan de insecten die te koop worden aangeboden. Veel gefrituurde krekels, sprinkhanen en kevers. Ik was deze keer zo gefascineerd door de insecten en aangezien ik had gehoord dat sommige insecten naar pinda smaken, kon ik me niet beheersen om er een te proberen. Je moet toch wat als er geen pindakaas is :-). Ik heb een gefrituurde krekel geprobeerd en ik moet zeggen dat het niet slecht smaakte. Natuurlijk moet je eerst door een mentale barriere om zo’n beest überhaupt in je mond te stoppen, maar als je daar doorheen bent, is het net alsof je een ongepelde garnaal in je mond hebt :-). Jiok paste hiervoor……

 

 

Cambodia – Siem Reap

Tuesday, December 5th, 2006

Na een paar dagen rust in Singapore zijn wij gevlogen naar Siem Reap, Cambodia. Siem Reap staat bekend om het enorme tempelcomplex Angkor, volgens sommigen een van de moderne wereldwonderen.

Drukdrukdruk…
Siem Reap is een klein stadje. Het is verbazingwekkend hoeveel hotels en guesthouses hier zijn. De weg vanaf het vliegveld naar de stad staat vol met enorme hotels. Veel hotels worden gerund door Japanners en Koreanen. De afgelopen jaren kent Siem Reap een enorme groei van het aantal toeristen, voornamelijk Japanners en Koreanen. Angkor is nl. dé toeristische trekpleister van Cambodia.

Na wat rondgelopen te hebben in het snikhete Siem Reap, waren wij zeer verbaasd hoe druk het wel niet is. Naast de Aziatische toeristen, heel veel westerse toeristen. Jong, oud, luxe-reizigers en backpackers, je ziet ze allemaal. Het lijkt wel het nieuwe Thailand!

Daarnaast enorm veel hippe barretjes en restaurants. We wisten niet wat we zagen. We hadden tevoren het idee dat we in een arm stadje terecht zouden komen, met massa’s bedelende kinderen, ouderen en landmijnslachtoffers. Op een enkeling na hebben we ze niet gezien in Siem Reap.

Duurduurduur…
Het prijsniveau in Siem Reap is ons ook tegengevallen. Het vreemde is dat alles hier wordt betaald in Amerikaanse dollars. En halve dollars kennen ze hier niet, dus bijna alles is geprijsd in hele dollars ☹. Een ritje met de tuktuk vragen ze al snel 2 dollar voor. Afdingen naar 1 dollar gaat vaak gemakkelijk, maar dat is vaak nog te duur voor een ritje van max. 1 a 2 kilometer. De afstanden zijn nl. niet groot, dus wij hebben vaak de benenwagen genomen ;-).

Eten is relatief duur, in vergelijking tot wat wij in China gewend waren. Gerechten zijn al snel 3 tot 4 dollar.

Ook de spullen op de Old Market waren niet heel goedkoop. Je kunt hier veel souvenirs kopen, zoals zijden sjaals, kussenslopen, kleding, boeddha’s en (gekopieerde) DVD’s. De DVD’s waren hier 3 dollar, terwijl ze in Shanghai maar 0,50 euro waren. Misschien is er een verschil in kwaliteit? We zullen het niet weten, aangezien we ze niet hebben gekocht….

Bou Savy Guesthouse
Via internet hebben wij Bou Savy Guesthouse gevonden. Heel erg relaxte guesthouse, gelegen in een budgetvriendelijke wijk in het noorden van Siem Reap. Lekker rustig achter een drukke weg, met een terras waar je heerlijk kunt chillen. Wij zijn daarna ook naar andere guesthouses gaan kijken, maar meestal liggen die aan een drukke weg. Wij waren dan ook zeer blij met onze keuze voor deze guesthouse.

Wij hadden een kamer voor 15 dollar per nacht. Na twee overnachtingen hebben wij de prijs omlaag kunnen krijgen naar 12 dollar per nacht. Hiervoor krijg je een schone kamer, met airco, badkamer en TV. Tevens is ontbijt inbegrepen. Je kunt kiezen uit diverse broodjes (stokbrood ☺), rijstgerechten en bamigerechten. Er is alleen helaas geen internet…

De kamer die we eerst hadden was prima. We zijn daarna twee dagen naar Phnom Penh geweest en toen we terugkeerden, kregen we een andere kamer. Op het eerste gezicht prima, maar ’s avonds kwamen opeens alle insecten tevoorschijn… Mieren, kevers, motten, muggen en zelfs vlooien! Gelukkig hoefden we maar twee dagen te overnachten, want we hebben niet echt lekker geslapen toen….

Beer Tree Bar
Het eten in Cambodia is lekkerrrrr. Beetje mix van Thais en Vietnamees. Lekker gekruid, maar niet pittig. Het eten in de guesthouse was prima en niet duur. Het eten in de restaurants in het centrum is iets duurder, maar het menu is wat uitgebreider en het eten is ook vaak goed. In het centrum zijn er tevens veel foodstalls, waar veel locals eten. De kaart is redelijk beperkt en standaard, maar de prijzen zijn gunstig. Nog geen dollar voor bijna alle gerechten. We hebben hier regelmatig gegeten, en het smaakte allemaal zeer goed.

Maar het beste restaurantje was toch wel de Beer Tree Bar, precies tegenover onze guesthouse. De tent wordt gerund door drie dames die overdag in een hotel werken en ’s avonds staan te bedienen of in de keuken staan. Heel erg gezellig ingericht en een zeer goede prijs-kwaliteit verhouding. De meeste gerechten zijn 2, sommige 3 dollar. Rijst is inbegrepen en kun je zoveel krijgen als je wilt, en als toetje krijg je lekkere verse ananas. Toppers waren toch wel de lemon juice (lekker zoetzuur), de loempiaatjes, Cambodiaanse curry (lekker mild) en de Cheesy Potato (heerlijke ovenschotel met aardappel, groente, vlees of tonijn en kaas, mjammie……). Ik denk dat we in totaal wel vier keer hier zijn wezen eten. Errug goed!

Shanghai on a budget

Friday, December 1st, 2006

Wie denkt dat Shanghai een dure stad is, heeft zeker gelijk. Echter, je hoeft niet perse met een grote zak geld naar Shanghai te gaan. Wij hebben Shanghai leren kennen als een stad die alles te bieden heeft, in elke prijsklasse. Dus ook voor de budgetbewuste toerist ;-).

Hotel
Tuurlijk zijn er enorm veel hotels waar je een kamer kunt krijgen vanaf 200 euro. Zelfs de hostels in het centrum zijn niet goedkoop. Ongeveer 25 tot 35 euro voor een kamer. Wij zaten echter in een hotel buiten het centrum, de Joy Inn. Hoewel de naam dit misschien suggereert, is het niet zo’n één-uurs hotel in een rosse buurt ☺. Het is een groot, zeer net hotel in de universiteitswijk van Shanghai. Het hotel biedt kamers aan vanaf 138 yuan (14 euro). Om de goedkoopste kamer te krijgen, moet je vaak van tevoren reserveren. Deze zijn nl. vrijwel altijd volgeboekt. De eerste paar nachten hadden wij een kamer voor 168 yuan (17 euro). Hiervoor krijg je een kleine kamer, met een enorm groot bed (zeker 2 meter breed) en een kleine, maar schone badkamer. Verder is er een TV, een balkonnetje en internetaansluiting. Prima!
Na onze trip naar Suzhou en Xitang zijn wij weer teruggekomen in het hotel en hadden we de goedkoopste kamer gereserveerd. Inmiddels had ik ook al een VIP-kaart (kosteloos), wat recht geeft op 10% korting op de kamers. Wij hadden de laatste paar dagen dus een kamer voor 126(!) yuan (12,5 euro). Een van onze goedkoopste kamers in China! Bed was wel iets kleiner dan die van 168 yuan, ongeveer 140-160 breed, badkamer (nog) iets kleiner en geen balkon. Maar nog steeds prima, en dat voor die prijs!

Vervoer
Wij hebben in Shanghai voornamelijk de bus genomen. Kost 2 yuan (0,20 euro) per rit. Nadeel is alleen dat de busstations in het Chinees staan aangegeven. Soms is het dus even uitzoeken welke bus je moet hebben. En als je er niet uitkomt, kun je uiteraard ook de taxi nemen. Wij hebben de taxi slechts een paar keer genomen. Voor een rit van ons hotel naar het centrum, ca. 9 km (half uur), betaal je ongeveer 25-30 yuan, da’s 3 euro. Niet duur, maar voor één taxirit kunnen wij wel 10 keer met de bus….

De locatie van het hotel was zeer gunstig voor wat betreft openbaar vervoer. Zo is er een bus die een directe verbinding biedt naar het centrum van Shanghai, de Peoples Square. Onderweg kun je ook uitstappen bij de Bund, mocht je even over de boulevard willen slenteren. Pas alleen op dat je niet struikelt over de toeristen ☺!

De treinen naar dichtbijgelegen steden zijn ook spotgoedkoop. Een rit naar Suzhou (60 km, 1 uur) kost ongeveer 2 euro. Toppunt was onze treinreis van Xitang naar Shanghai, 0,80 euro voor een rit van anderhalf uur!

Eten en drinken
Ook qua eten is er voor ieders budget wel iets te vinden. Onze portemonnee is niet zo dik, dus wij gingen op zoek naar de goedkopere alternatieven. Op zich is het eten in de stad niet zo heel duur. Wij zijn de eerste avond bij een Kantonees gaan eten, buiten op een terras. Wat dim sum en bami besteld, en rekenden 8 euro af. Goed te doen toch? De dag erna hebben wij echter een straatje ontdekt, de ‘snackstreet’, met allemaal kleine restaurantjes en foodstands. Dit was pas hemel! Overal zag je BBQ kipvleugels (8 voor een euro), sate’s en vleesbroodjes (xiaolong bao). En het kostte geen drol! We hebben daar zelfs een keer krab gegeten. Slechts 1 euro per stuk! En Jacobschelpen voor maar 0.50 euro per stuk. Mjammie…. En het mooie is, dat je in China gewoon je eigen drinken en eten mee mag nemen. Dus toen wij krab gingen eten in dat restaurantje, hadden we onszelf al voorzien van kipvleugels, vleesbroodjes en fruitdrankjes ☺. Je moet iets te doen hebben, terwijl je op de krab wacht toch?

Wij zijn een keer meegenomen door een local (vriendin van vriendin….). Toen ze ons meenam naar het restaurant schrokken we wel even. Eerst met de lift omhoog en eenmaal daar zagen we alleen mensen in pak e.d. Op het eerste gezicht redelijk chique allemaal. Maar toen we het menu bekeken, waren we wat gerustgesteld. Heerlijke gerechten allemaal, en per gerecht rond de 2-3 euro. We hebben daar ons buikje rondgegeten voor nog geen 14 euro, met z’n drieën!

Als je in de buitenwijken van Shanghai zit, is het eten nog vele malen goedkoper. Aangezien ons hotel in zo’n buitenwijk zat, hebben we regelmatig in de buurt ontbeten en gebruncht. Bapao’s voor maar 6 eurocent! Rijst met vlees en groente voor maar 80 eurocent! En errug lekker allemaal….

En voor de koffiedrinkers onder ons, hebben wij helaas niet zoveel tips. Wij drinken nl. nauwelijks koffie. Uiteraard vind je overal Starbucks. Daar betaal je voor een koffie volgens mij 3-4 euro. Tikt behoorlijk aan als je veel koffie drinkt op een dag. Op Nanjing Xie Road zit er echter naast de Starbucks een Dante Coffee. Deze kennen wij van Taipei, en Dante heeft goede koffie voor bijna de helft van de prijs van Starbucks. En de taartjes zijn ook heerlijk ;-).

Kapper
O ja, nog even iets over kappers. Aangezien ik nu een kapsel heb die om de drie weken onderhoud vergt, bezoek ik regelmatig een kapper. Tot nu toe betaalde ik voor de kapper in China altijd 15 yuan (1,5 euro). Erg goedkoop. Hiervoor word je voor en na het knippen gewassen, krijg je een hoofdmassage en word je geföhnd. Ik had gedacht dat de kapper in Shanghai wat duurder zou zijn. Nope! Goedkoper zelfs. Ik ben naar de kapper geweest voor 10 yuan (1 euro). Dus Jules (de kapper), hoe kan ik ooit nog wennen aan de Nederlandse kappersprijzen?!

Huangshan City Bed & Breakfast

Friday, November 17th, 2006

Voordat we Huangshan beklommen, hebben wij een nacht doorgebracht in Huangshan City aka Tunxi. Via Hostelworld.com hebben wij een nacht geboekt in Huangshan City Bed & Breakfast. Op Hostelworld kreeg deze hostel lyrische reviews. De kamers zouden superschoon zijn, en de eigenaar, Steven Huang (toepasselijke naam…), zeer vriendelijk en behulpzaam.

Nou, onze verwachtingen waren dus hooggespannen. De kamers waren slechts 12 euro. Op het station werden we opgehaald, en vervolgens naar een appartementengebouw gebracht. Onze hostel bevond zich op vijf hoog. Op eigen gelegenheid hadden we dit nooit gevonden. Toen we binnenstapten, was het net alsof we iemands huiskamer binnentraden. Steven verwelkomde ons vriendelijk, terwijl zijn vrouw aan het koken was en zijn dochter bezig met haar huiswerk.

Steven heeft van zijn appartement een hostel gemaakt met vijf kamers voor gasten. De kamers zijn klein en hebben alle een eigen badkamer. En idd, de kamers waren heel erg schoon.

Tijdens het informerende gesprek vertelde Steven over al zijn diensten. Hij heeft een PC staan, waarmee je het internet op kan (5 yuen/uur na 20 minuten), zijn vrouw kan je was doen, hij boekt trein- en bustickets, hij reserveert hotelkamers op Huangshan en hij biedt een home-cooked meal aan voor 30 yuan pp. En bij alles bijnadrukte hij dat je gebruik kon maken van zijn diensten, maar niet perse hoefde. Opvallend genoeg, zei hij dit wel heel vaak om niet opdringerig over te komen. Hmmm……ik vond ‘m nu al opdringerig worden… 30 yuan voor een maaltijd vonden we wat veel, aangezien we weten hoe weinig zoiets kost. Wij zijn maar buiten gaan eten. Dat kostte de helft van de prijs…

Tevens hebben wij de treintickets naar Shanghai maar zelf geboekt, en ook de kamers op Huangshan wilden we in eerste instantie zelf boeken. Helaas waren de hotels al vol of niet bereikbaar. Dus we waren op zijn diensten aangewezen. En ja hoor, het hotel dat wij niet konden bereiken, had hij in een keer te pakken. De bedden kostten 145 per stuk, plus 5 commissie voor hem. Achteraf bleek onze vriend Bindoo zijn bed te hebben geboekt voor 130 in hetzelfde hotel en dat Steven geen 5 yuan commissie had opgestreken, maar 40 yuan. Tja…..the man’s gotta live.

De kamers zijn echter perfect. Over Steven hebben we een beetje een dubbel gevoel. Maar ach, voor 12 euro per nacht neem je dat maar op de koop toe ;-).