Archive for December, 2006

Shanghai: New York van het oosten

Friday, December 1st, 2006

Eigenlijk kan ik deze vergelijking helemaal niet maken, aangezien ik maar één keer in New York ben geweest, en dat was toen ik 7 was. Maar een aantal mensen die ik gesproken heb (ook Amerikanen), vonden Shanghai als New York aanvoelen. Ik kan me hier heel goed iets bij voorstellen!

Shanghai is een hypermoderne stad. Het is de modernste en meest ontwikkelde stad in heel China. Wij vonden het dan ook geweldig om dit als laatste mee te maken, omdat het een mooi contrast vormde met wat wij tot nu toe hebben gezien. Shanghai representeert het China van de toekomst. En dit bedoel ik in vele opzichten.

Architectuur
Het eerste wat ons opviel in Shanghai, was de mix van oude en nieuwe gebouwen. Nieuwe gebouwen zie je overal, maar zijn vooral gecontreerd aan de oostkant van de rivier, Pudong area. Het financiële district met superhoge wolkenkrabbers. Hier staat ook het boegbeeld van Shanghai, de toren, waarvan ik niet meer de naam weet ☺. Als je foto’s ziet van de skyline van Shanghai, staat deze toren er iig altijd op. Doet me beetje denken aan de toren in Berlijn, alleen is die toren veel meer cult ;-). Helaas zijn wij niet in die buurt rond wezen lopen. De dag dat wij dat van plan waren, begon het enorm te hozen. En tja……wat kan je het beste doen in tijden van slecht weer (volgens JL)? Shoppen natuurlijk!

De oude gebouwen bevinden zich aan de westkant van de rivier, en zijn gecontreerd in de Bund, en de French Consession. De gebouwen zijn overblijfselen van de tijd dat de Fransen en Engelsen in Shanghai waren, in het begin van de 20e eeuw. De gebouwen bij de Bund zijn schitterend. Het is net alsof je je in een grote Europese stad waant. En in de French Consession zie je nog veel oude rijtjeshuizen in Europese (lees: Franse) stijl. Heel erg leuk en apart om te zien. Overigens, als je door het centrum van Shanghai loopt, zie je ook overal hoge torens. Veelal kantoorgebouwen, maar vaak ook hotels. We konden soms niet geloven dat zo’n enorme toren een en al hotel is. En er zijn veeeeeel hotels. De een nog luxer dan de ander. De Hilton is er niks bij……..

Infrastructuur
Zo’n grote stad als Shanghai heeft natuurlijk een enorm uitgebreid wegennet en openbaar vervoer net. Indicatie van de grootte van Shanghai: Om helemaal van het noorden van de stad in het zuiden van de stad te komen, doe je er met het openbaar vervoer bijna twee uur over. Met de auto is dat nog steeds zo’n anderhalf uur. Dit komt niet alleen door de afstanden, maar met name door het inmens drukke verkeer. Maakt niet uit wanneer, elk moment van de dag staan de straten vol met auto’s, bussen en brommers. En overal zie je ook taxi’s. Het lijkt wel alsof de taxi voor velen het enige vervoermiddel is. Maar niet voor ons natuurlijk……

Wij namen vooral de bus. Shanghai kent een zeer uitgebreid stelsel van buslijnen. Voordeel van de bus is, dat ie goedkoop is. Nadeel is dat we vaak niet kunnen lezen welke haltes de bussen aandoen, omdat alles in het Chinees staat. Dit is anders in de metro. In Shanghai zijn er drie metrolijnen. Op de metrokaarten staan alle haltes in het Engels. Helaas is het metronetwerk nog lang niet zo uitgebreid als in Parijs, Londen of New York, waardoor je voor veel bestemmingen toch weer aangewezen bent op de bus, of de taxi.

Maar, ook qua openbaar vervoer loopt Shanghai voorop. Shanghai is nl. de enige stad waar een magneettrein rijdt. Deze trein, de Maglev, verbindt de stad met het vliegveld, Pudong International Airport. Ik dacht een afstand van ca. 30 km, goed voor een rit van 45-60 minuten met de taxi. Met de Maglev ben je er in slechts 8(!) minuten, dankzij de topsnelheid van 430 km per uur…. En de prijs…..tjaaa, de Maglev is op zich niet duur, 50 yuan (5 euro) pp. Maar, je moet eerst nog bij het station zien te komen, en dat is niet het centraal station, maar een station ergens in het oosten van de stad, in de Pudong area. Wij hebben niet het genoegen gehad om in deze trein te zitten. Qua tijdstip kwam het voor ons niet uit, aangezien we heel vroeg op het vliegveld moesten zijn. Wij hebben maar de taxi genomen naar het vliegveld (130 yuan).

Mensen
Ook de mensen in Shanghai zijn voor ons een verrassing gebleken. Ze zijn over het algemeen lang, zowel vrouwen als mannen, en zijn allemaal hip gekleed volgens de laatste mode. Zo anders vergeleken met wat wij in de andere steden hebben gezien. De mensen hebben hier zowaar smaak ☺!

Daarnaast hadden wij van tevoren gehoord dat mensen uit Shanghai hard, grof en onbeleefd zouden zijn. Wij hebben er bijna een week gezeten, en wij vonden Shanghainezen enorm beleefd en behulpzaam. We konden zonder enig probleem overal de weg vragen, zonder genegeerd of als een voetveeg behandeld te worden. Een verademing! En de mensen zijn zowaar goed gemanierd. Ze staan netjes in de rij, rochelen niet en in restaurants gooien ze niet alles op de grond. Zouden zij dan ook de Chinezen van de toekomst zijn? Als dat zo is, dan komt het helemaal goed met China ;-).

Al met al vonden wij Shanghai een heerlijke stad om in te verblijven. We voelden ons er helemaal thuis. Shanghai geeft het idee dat je in een moderne westerse stad zit, maar heeft zoveel oosterse authenticiteit dat je toch beseft dat je in Azie zit. Een perfecte mix! De dynamiek en energie die de stad uitstraalt is zeer aanstekelijk. Voeg daar de ontelbare shops en eetgelegenheden aan toe, en je begrijpt dat we hier zeker zullen terugkomen!

Mission Impossible in Xitang

Friday, December 1st, 2006

Op aanraden van A Ching zijn wij afgereisd naar Xitang. Xitang is een heel klein plaatsje ten zuiden van Suzhou en ten westen van Shanghai. Xitang is een waterstadje. Aangezien de kanaaltjes in Suzhou tegenvielen wilden we wel een waterstad zien die nog niet gemoderniseerd is. In de buurt van Shanghai heb je verschillende waterstadjes, de een bekender dan de ander. Xitang staat niet in de Lonely Planet, maar met instructies van een man die wij in Shu He hebben leren kennen, zijn wij netjes aangekomen in Xitang.

Degene die Mission Impossible 3 heeft gezien, kent Xitang trouwens. Aan het einde van de film zie je een authentiek straatje, waar Tom Cruise als een gek rondrent. In de film doet men je geloven dat het een oud straatje in Shanghai is. Maar niets is minder waar. Dat ‘straatje’ is in Xitang opgenomen.

Vantevoren hadden we te horen gekregen dat je entree moet betalen om Xitang binnen te komen (60 yuan). Wij hebben dit weten te omzeilen door ons via een local binnen te laten loodsen. Kosten: 8 yuan. Echter, toen we de volgende dag het stadje uitliepen, zagen we geen poorten of bewakers. We hadden gewoon zo naar binnen kunnen lopen…. De 60 yuan is waarschijnlijk als je toegang wilt verkrijgen tot alle bezienswaardigheden in het stadje, voornamelijk huizen en tuinen van voormalig vooraanstaande bewoners. Hmmm…..weer genept dus.

Xitang is echt heel leuk om rond te hangen. Het is niet groot, niet al te veel toeristen en de bootjes op het water maken het helemaal af. Wij verbleven in een oud huisje langs het water waarbij je het gevoel hebt alsof je terug in de tijd bent en je gezelschap hebt van heel veel muggen. De eigenaar van het huisje kwamen we eigenlijk tijdens het rondstruinen tegen die ons het huisje aanbood. Heel veel inwoners verhuren kamers aan toeristen voor een bedrag rond 60 yuan (6 euro).

Als je rondloopt in Xitang kom je posters tegen Tom Cruise met grote letters Mission Impossible. Heel erg grappig om te zien en in sommige restaurants zie je fotos hangen van Tom Cruise en Katie Holmes met eigenaar van de restaurant, ja ja uitbuiten die handel niet waar?!

Xitangs lekkernij is ‘ Zhong Zi’, dat is gestoomde kleefrijst met vlees omgewikkeld in bananenblad. Jammie jammie…. Je hebt daar omaatjes die daar Zhong Zi verkopen, de een lekkerder dan de ander. Heerlijk…. het is ook het eerste wat Dennis en ik in Xitang hebben gegeten gna gna…

Je kunt Xitang in een dag bekijken, je hoeft eigenlijk daar niet te overnachten, maar als je net als wij toch voor kiest om daar te slapen, kom je heel erg uitgerust op je volgende bestemming. Voor ons was dat Shanghai, onze eindbestemming.

Klassieke Chinese tuinen in Suzhou, Jiangsu

Friday, December 1st, 2006

Vanuit Shanghai zijn wij met de trein naar Suzhou gegaan. We hebben softseat-treinkaartjes gehaald en dat was luxe reizen! Het is samen met de trein van Lhasa-Chengdu een van de luxere treinen die wij hebben genomen in China. Ons treinritje was slechts 1 ½ uur, voor de verandering lekker kort ritje dus. Suzhou stond op ons to-do-list omdat ik ooit een heel mooi plaatje van Suzhou had gezien(bruggetje, kanaal, oud Chinees huisje) en ik ooit had gehoord dat Suzhou als het Venetie van het Oosten wordt beschouwd. Daarnaast stond in de Lonely Plenet, onze reisbijbel, dat de Chinese tuinen in Suzhou heel bekend zijn. De Chinese tuinen in Suzhou zijn Zen ingericht en worden gezien als voorlopers op de Japanse tuinen. De sleutelelementen zijn rotsen en water. Zennnn……

Eenmaal aangekomen in Suzhou zagen we een stad zoals alle anderen :( .  Weinig oude elementen, heel veel moderne gebouwen en die kanaaltjes zagen wij niet zo een-twee-drie.
Wij besloten om maar een van de tuinen te bezoeken, te weten de Master of the Nets. Het is in vergelijking tot de andere acht tuinen in Suzhou een van de kleinste, maar wel een van de mooiste. De tuin zelf was inderdaad mooi en heel rustgevend. Het zonnetje scheen en we bleven daar een beetje rondhangen. Onderweg naar de Master of the Nets reden wij langs het straatje “ Shiquan Jie” , Het straatje viel op door de oude huisjes die daar staan en de boetiekjes. Verder zag je in die straat ook veel bars en restaurants die gericht zijn op westerlingen. Wij hadden zo’n vermoeden dat Bindoo niet ver van dat straatje woonde.
Via Bindoo hebben wij al vernomen dat er heel veel expats in Suzhou wonen. Behalve in Shanghai is Suzhou een stad waar je relatief veel westerlingen zie. Heel veel buitenlandse ondernemingen zijn in Suzhou gevestigd en dat merk je ook aan de prijzen. De hotels zijn relatief duur, zelfs in vergelijking tot Shanghai.

Wij namen contact op met Bindoo en hij hielp ons met het regelen van een hotelkamer, die niet zo duur was. Altijd handig niet?! Het grappige was dat Bindoo zijn mobiel gebruikt om met de locals te communiceren. Hij belt een collega of vriend die Chinees kan en geeft zijn mobiel aan bijvoorbeeld de receptionist of taxichauffeur. Het was heel grappig om te zien , maar wel heel effectief. Met Bindoo zijn we vervolgens naar een nieuwe buitenwijk van Suzhou gegaan om wat te eten. In die nieuwe buitenwijk wonen voornamelijk expats, in het bijzonder Singaporezen. Na ons etentje zijn we teruggegaan naar Shiquan Jie, hebben daar wat dvd’tjes gehaald voor 6 yuan (0,60 eurocent) en zijn we met Bindoo nog wat gaan drinken.

De bars in Shiquan Jie worden ook wel ‘chicken bars’ genoemd. Bindoo vertelde ons dus dat daar dames van lichte zeden zijn. Je kan dan gezellig drinken met zo’n dame en als het heel gezellig wordt, kan je samen met zo’n dame naar de eerste verdieping van de bar waar ze kamertjes hebben. Helemaal gericht op de eenzame expat.

Na gezellig avondje met Bindoo namen we afscheid van hem en de volgende ochtend namen we de trein naar onze een na laatste bestemming, te weten Xitang.