Wij zijn op reis

Ja ja, dat is mogelijk! Nou in ieder geval in Lhasa. Het barst hier van de souvenierkraampjes. Je kunt Tibetaanse sjaaltjes, armbanden, kettingen, tasjes, tangka’s(handgemaakte afbeeldingen van buddha) en nog meer spirituele dingetjes. Meeste kraampjes bevinden zich op het Barkhor plein. Maar behalve souveniertjes vind je hier ook heel veel outdoor winkels! Lhasa is voor de meeste toeristen het startpunt in Tibet en als je niet je volledige outdoorpakket hebt meegenomen, kan je in Lhasa jouw outdoorpakket compleet maken.

De aanwezigheid van de Chinezen in Lhasa heeft behalve de politieke, de maatschapelijke, de sociale en de culturele impact op de Tibetanen ook effect op het straatbeeld van Lhasa. Lhasa is eigenlijk opgedeeld in twee gedeeltes. Het oude gedeelte is voornamelijk Tibetaans en het nieuwe gedeelte is voornamelijk Chinees. Wij zitten in het oude gedeelte van Lhasa. Vandaag hebben wij het nieuwe gedeelte bezocht en het lijkt op Chinatown in Lhasa. In Lhasa heb je niet het gevoel dat je in China zit, hihihihii… Tibet is Tibet en niet China. Hmm moet uitkijken met deze uitspraak, als ik dit in Engels had geschreven, zou het online gecensureerd worden en zou ik morgen Tibet uitgezet worden Maar goed het straatbeeld in het nieuwe gedeelte ziet er dus anders uit. Er zijn daar departmentstores (klein, niet bijzonder) en bekende Aziatische winkelketens zoals Giordano en Baleno, maar ook Jack & Jones, Vero Moda en Only. Ik vind het nieuwe gedeelte weinig bijzonders. Het is echt gemaakt voor de Mainland Chinezen in Tibet….. Jammer eigenlijk…

Lhasa is behalve de hoofdstad van Tibet ook de heilige stad van Tibet. Daarnaast is Lhasa een van de werelds hoogst gelegen steden. Menige pelgrims komen naar Lhasa voor de Jokhang Tempel, de meest heilige tempel in Tibet. De Jokhang Tempel is volgens de Tibetanen de spirituele hart van de stad. Om de Jokhang Tempel is een plein, genaamd Barkhor. Pelgrims lopen (met de klok mee) om de Jokhang Tempel. Dus als je op het plein Barkhor staat zie je een grote stoet pelgrims die hun heilige ronde doen. Het is een heel bijzonder aanzicht en dat hele OHHHMMMMMM gevoel komt naar boven als je de pelgrims hun ronde zien doen en voor de tempel bidden. Tibetanen hebben een bepaalde bidritueel. Je ziet ze als het ware een diepe duik nemen over de grond. Morgen gaan wij de Jokhang tempel bezoeken, wij zijn zeer benieuwd….. 

Vanmorgen vroeg aangekomen in Tibet, Lhasa. Echt heeeel gaaf om hier te zijn. We kunnen het nog niet echt bevatten. Mede misschien ook door het gebrek aan zuurstof hier op bijna 4000 meter hoogte ;-).

We hebben een dag vantevoren in onze hostel tickets geboekt. Incl. permits kostte een enkeltje 140 euro pp. Da’s 50 minder dan de gangbare prijs. Die permits hebben een soort van mythische status. Niemand begrijpt waarvoor het precies is en alleen westerse toeristen moeten een permit hebben om Tibet binnen te komen. Op internet hadden we al verhalen gelezen dat velen hun permit zelfs nooit hebben gezien! En daarnaast kun je officieel alleen als “tourgroep” Tibet binnenkomen. In Chengdu zijn er heel veel bureaus die je in een zgn. tourgroep zetten waarna je eenmaal bent aangekomen gewoon je eigen gang kunt gaan :-). Een tourgroep kan officieel al uit twee personen bestaan.

’s Ochtends vroeg (5.30 am) werden we al opgehaald om naar het vliegveld van Chengdu gebracht te worden. In het busje zaten verder een Slowaakse jongen en een Amerikaans stel. Dit was dus blijkbaar onze groep. Overigens bleken de Amerikanen voor dezelfde tickets 180 euro te hebben betaald, dus wij blij :-). Op het vliegveld werden we opgewacht door onze “reisleider” die onze permits had. Wij hebben onze permits in ieder geval wel gezien! Maar we kregen ze helaas niet mee…

De vlucht was zeer comfortabel. Van tevoren wisten we nl. niet met welke maatschappij we zouden vliegen en wat de staat van de toestellen zouden zijn. Maar dat viel 100% mee. Een spiksplinternieuw vliegtuig van Air China. Tijdens de vlucht schitterend uitzicht gehad op de Himalaya.

Tjaaa…..en nu in Lhasa. Eerst gaan we een aantal dagen acclimatiseren. Ik merk dat ik toch wel een beetje last heb van de hoogte. Een lichte hoofdpijn, alsof ik een kater heb ;-). En Jiok wordt na elke stap die ze zet steeds kortademiger.

Daarna gaan we een tocht maken door Tibet. De meeste plaatsen kun je alleen bereiken per terreinwagen. Kost behoorlijk wat, dus we zullen op zoek moeten gaan naar anderen om de kosten te delen. Overal hangen hier messageboards met berichten van reizigers die ook op zoek zijn naar medereizigers om zoveel mogelijk de kosten te drukken. Hoe dat verloopt weten we over een paar dagen…